قال الله تعالی فی کتابه: «فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرَائِبِ إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَ لاَ نَاصِرٍ» (الطارق، ۵ تا ۱۰)
معروف مفسرین و مترجمین آیه شریفه «يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرَائِبِ» را توضیح و توصیف برای ماء دانستهاند که انسان از آن خلق شده است و لذا تلاش کردهاند برای آن توجیهاتی ذکر کنند به اینکه چطور منی، از بین صلب (ظهر مرد) و ترائب (سینه زن) خارج میشود و …
در حالی که به نظر میرسد مرجع ضمیر در «يَخْرُجُ» ماء نیست بلکه انسان است. سیاق آیات قبل و بعد به خوبی نشان میدهد که خداوند متعال در این آیات در مورد انسان صبحت میکند و اینکه انسان ببیند که از چه چیزی به وجود آمده و چطور به وجود آمده و …
با این بیان آیه شریفه به توجیه نیاز ندارد چرا که روشن است که محل قرار گیری بچه در شکم مادر بین صلب و سینه او است. در نتیجه معنای آیه شریفه این است که انسان از آبی جهنده خلق شده است و از بین صلب و سینه خارج میشود.
حضرت استاد قائینی